trening autonarracyjny okładka
narracyjna koncepcja wędrówki bohatera, która pomaga w naszej życiowej wędrówce

Trening autonarracyjny

to podróż w głąb tworzonych przez Ciebie opowieści. To trening umiejętności samorozumienia, komunikacji, sposób na poznanie wewnętrznego bohatera – sposób na odkrycie w sobie twórcy własnego losu.

Trening autonarracyjny to cykl twórczych spotkań ze sztuką, jaką tworzymy w życiu. Poprzez przyglądanie się życiowym opowieściom, poznajemy naturalny i indywidualny sposób opowiadania, czyli swój sposób myślenia, działania, wartościowania zdarzeń i przeżyć.

Jak przebiega trening autonarracyjny?

Trening autonarracyjny to cykl 10 indywidualnych spotkań, dzięki którym możesz poznać swoją wewnętrzną opowieść. Spotkać się z sobą – swoim bohaterem, spojrzeć z innej perspektywy na miejsca, w których bywasz, przedmioty, którymi się otaczasz. Podczas treningu masz okazję przyjrzeć się temu, w jakim sposób opowiadasz, komunikujesz się z innymi.

Podczas pierwszego spotkania poznamy się, i jeśli znajdziesz w sobie na to gotowość, “zbiorę” Twoją autonarrację, czyli nagram spontaniczną wypowiedź. Najczęściej zachęcam do opowiedzenia historii zaczynającej się od słów “rok temu byłam/byłem…“. Historia ta nie musi być prawdziwa – prawdziwość zdarzeń nie ma tu znaczenia.

Opowiadania historia powinna być swobodna, bez żadnych ograniczeń. Możesz przeklinać, złościć się, przerywać, milczeć, mówić szybko. Wszystkie chwyty dozwolone. Wypowiedź nagrywam, a potem dokładnie spisuję – słowo w słowo, nic nie dodaję, nic nie ujmuję. W ten sposób powstanie tekst Twojej autonarracji.

Po co nagrywać spontaniczną wypowiedź?

Nagranie autonarracji otwiera wiele możliwości spotkania się z sobą, nawet jeśli opowiedziana historia nie dotyczy zdarzeń, które miały miejsce w Twoim życiu. To, w jaki sposób opowiadamy, odzwierciedla sposób myślenia, nasz językowy obraz świata. Dlatego zebranie wypowiedzianego tekstu i jego przeczytanie to sposób wczytania się w siebie, znalezienia w swoich słowach bohatera – uruchomienie tego samego mechanizmu, który działa, gdy oglądamy filmy czy czytamy powieści, z tym że narratorem i bohaterem tej historii jesteś Ty.

Odczytanie własnego tekstu wypowiedzianego może na Ciebie różnie wpłynąć. Wzruszyć, zezłościć, załamać lub podbudować. Nie wystarczy nagrać i odczytać swojej opowieści, by siebie poznać. Trzeba uczynić krok dalej i spotkać się z pojawiającymi się emocjami, przyjrzeć się głębiej temu, co pojawia się w tekście.

Wyjaśnienie naukowe tłumaczy zjawiska przez porządkowanie ich określonym prawom – ilekroć są b, wystąpi c. Życie toczy się jednak innym trybem: nie rządzi nim naukowa logika przyczyny i skutku, lecz logika opowieści, gdzie rozumieć to przedstawiać sobie, jak jedno zdarzenie prowadzi do innego, jak mogło dojść do tego czy owego…

J. Culler
człowiek bohater w górach

Spotkanie z Twoją opowieścią – kolejne części treningu autonarracyjnego

Podczas kolejnych spotkań korzystamy z narzędzi arteterapeutycznych, które pozwalają wczytać się w zebraną opowieść. Analizujemy tekst, przyglądamy się jego elementom. Poznajemy archetypy i skrypty życiowe, które są “scenariuszami” przekazywanymi z pokolenie na pokolenie. Opisujemy ludzi, dla których znalazło się miejsce w historii. Sprawdzamy, skąd nagle pojawia się w nas potrzeba opowiedzenia o danym zdarzeniu, czy przedmiocie. Podczas każdego spotkania pobudzamy twórcze myślenie. Szukamy głębiej, pierwsze skojarzenia traktujemy jak drzwi, do których poszukujemy klucza, by je otworzyć.

Podczas treningu…

bawimy się słowem, wchodzimy w rolę pisarza/pisarki, poety/poetki, wygrywamy rytmy, wydajemy dźwięki, rysujemy, kleimy, wyklejamy, szukamy ruchu, który nas określa, tworzymy.

Kiedy warto wziąć udział w treningu autonarracyjnym?

Na trening warto zgłosić się w momencie: 

Gdy wchodzisz w nową rolę (ślub, rodzicielstwo, zmiana pracy, koniec studiów, decyzja o przeprowadzce), gdy świadomie porządkujesz swoje życie.
Kiedy nie możesz spać przez różne bodźce i wrażenia, masz za dużo pomysłów i natłok myśli, nie wiesz czego pragniesz, do czego zmierzasz.
Kiedy szaleńczy pęd, sterta zadań i różnych propozycji z zewnątrz przypierają Cię do muru i sprawiają, że czujesz się zbyt obciążony/obciążona codziennością.
Kiedy szukasz w sobie harmonii i zadajesz kluczowe pytania: po co to wszystko, dokąd to prowadzi, co chcę osiągnąć w życiu.
Gdy czujesz, że to właśnie ta chwila, w której chcesz dowiedzieć się więcej o sobie, czujesz gotowość do spotkania ze swoim wewnętrznym bohaterem. 

Kiedy lepiej nie podejmować pracy z własną opowieścią? Jeśli zmagasz się z klinicznymi zaburzeniami osobowości lub problemami psychicznymi i jesteś pod stałą opieką specjalisty.

Jeśli czujesz gotowość na spotkanie swojego bohatera, skontaktuj się ze mną.

Skąd pojawił się pomysł na trening autonarracyjny?

Podczas studiów filmowych i realizacji projektów dokumentalnych, zauważyłam, jak opowiadanie o sobie przed kamerą i przyglądanie się nagraniom, pomaga ludziom w zobaczeniu siebie i podjęciu refleksji (tzw. eksternalizacja). Kiedy podjęłam studia kulturoznawcze, połączyłam obserwacje z zainteresowaniami naukowymi z zakresu narratologii, antropologii kulturowej i psychologii. Zaczęłam badać wpływ opowiadania i opowieści na nasze życie. Próbowałam różnych metod i narzędzi, eksperymentowałam, aż w końcu, pod opieką prof. Joanny Ślósarskiej opracowałam koncepcję treningu twórczego rozwoju i samopoznania.

Jesteśmy gatunkiem homo narrans, żyjemy otoczeni opowieściami.

Narracja jest wszechobecna, towarzyszy naszym aktywnościom życiowym. Jako dzieci uczymy się opowiadać i korzystamy z tej możliwości przez całe życie. Narracja pomaga nam interpretować doświadczenia, organizować przeżycia, wyciągać wnioski ze zdarzeń i nadawać naszemu życiu sens.

Każdego dnia stajemy się – tworzymy swój obraz – swoją interpretację, jesteśmy w stałym procesie konstruowania siebie.

Mimo wszechobecności narracji, w procesie wychowania i edukacji nie otrzymujemy odpowiednich narzędzi ku temu, by świadomie analizować swój status quo. Nie postrzegamy siebie jako bohatera, który działa, pragnie, dąży do czegoś. A to bardzo pomocna koncepcja. Uczymy się tego rodzaju perspektywy podczas terapii lub z książek. Trening autonarracyjny to ćwiczenia i pytania, które uzupełniają ten brak przełożenia wiedzy o opowieściach na życie.

Wszystko dookoła tak szybko się zmienia. Wciąż musimy aktualizować informacje nie tylko o świecie zewnętrznym, ale i o nas samych, uczyć się, a przy tym komunikować z innymi – przedstawiać siebie, poznawać, przekazywać wiedzę. Dlatego warto poznać swoje heideggerowskie Ja-w-świecie, dowiedzieć się o sobie jak najwięcej, by świadomie i mądrze żyć. By stresować się tylko w odpowiednich momentach. By mieć kontakt z samym sobą, swoimi emocjami, uczuciami, przeżyciami.

Dlatego zapraszam Cię na wyjątkową podróż w głąb siebie. Pobudzającą, nietypową, wykraczającą poza to, co do tej pory było Ci znane i oczywiste.


Bibliografia dotycząca treningu autonarracyjnego: